YAŞAMAMAK SONRASI
bir
gün
o
yola çıkışta
can
damarındaki gelgitler durdu sanmışken
miyad
dolmuş ve
akmayan
suya yansımayan izler peşinde
güneşsiz
bir doğuş feryadı ve
canhıraş
avazın haykırışları dolarken ciğerlerine dünya
üstü olmazlıklar gecesinde
görünmeyen
gölgelerin soğuyuyla titreyecek
''ben var mıydım''
diyeceksin!
Hüzün...öyle
bir saracak ki kalbinin üst yerini
beton
gibi
sert
canın
acıyacak
çok
acıyacak
sen
yine
ağlamayacaksın.
geçmiş
hiç olmadığı kadar sana ait ve
yaşanmamışlığın,
olmamışlığın,
olduramamışlığın
sancısı dolarken göğüs kafesine
sipersizce
sen
yine sadece
bakacaksın
arkana
bakakalacaksın,
o
yola çıkarken sessizce.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder