AĞLAYAN KADIN

bulutlar altında

çıplak

gözler dışarı 

fırladı fırlayacak

şaşkın koşmalarla dolu bir yaşam

kapıya sıkışan parmak kadar çok sızlayan

her yan solgun bir gri

siyah mı beyaz mı hiç belli

ortada kalmış bir renk

düzensiz bir ahenk

koyu karanlık

yani

gün geceye denk.

ve kadın,

istiridye misali,

aynada görünen hayali

güçlü,sağlam belki

oysa

sersemlemiş bir yaprağın

rüzgara aldanan salınmasında

yorulmuş,besbelli,

henüz yazılmadan hikayesi.

ölesiye korkak

titreyiş dolu karanlıklarda

görmeyen bir çocuk nidasıyla

bağırır çığlık çığlığa

''babamı çok özledim!''