AÇMAMIŞ ÇİÇEĞE,UÇMAMIŞ KUŞA,DİNMEMİŞ ACIYA ATFEDİLMİŞTİR

Hala umudum var düne karşı

Kapkara örtünmüş güzelliklerin

Hançerle yoğrulmuş düşlerin sessiz çığlıkları içinde

Hissediyorum  o ışığı

Hala beklerim gelecek

Sihirli değnek darbesiyle aydınlanacak

Ve nefessiz kalmış çırpınışlar bir gün

Hafifleyecek,

Tükenecek zorlukların her dem telaşı,

her an hüznü ve hep mi böyle

hep mi tasa diyen yüzü,

Gülecek.

O yüzden

Sen çiçek,

Biraz bekle,az sonra çıkacak güneş

Sen doğmamış kuş, bekle

Hasret olsun düşlerin,özgürlük dolu.

Ve sen dinmeyen acı,

anlıyorum,artık beklemek zor,

bil ki her döngünün bitiş yerinde

açılan başka bir kapı

ve gidilen tazecik bir yol vardır,

hiç değilmemiş.

Sabret ve hisset,

Yeni çiçek açarken

Yavru kuş uçarken

Göreceksin.