AH KADIN OLMAK!

yağmayan yağmuru izlerken

gecenin camına tutunan seslerde korkularım

birleşir usulca, çoğalır, büyür, dev olur

tek tek  dokunmak  isterim gölgesiz ve  karanlık yapraklara

ağaç olmak isterim,

dal olmak,böcek olmak,toprak olmak

…ve hiçbirini olamam,

çığlığım sessizliğin avazında

görünmez yelkovan adımlı  gözyaşlarım göğe uçar

o göğüs boşluğu ateşinden kaçar,

o yangından,

o mızraktan kaçar

ta orta yere saplanan!

inleyerek tutunurum  kayan bir yıldıza, yok olmak için

göğsümün orta yeri ateş

ruhumun her noktası umut

kaçarım o acıtan kor ateşten

ve yine de beklerken

ah kadın olmak, derim

ah!