DÜŞÜN BİR GÜNÜ

Bazen

Gün doğumu geçer düşlerimden

Biraz ekmek ve bir parça da peynir

Yanında kahve,sahici sütle yapılandan

Eserken rüzgar denize doğru

Gözlerim bir silüet arar

Sakin ve sessiz,öylece

beklerim.

Hızla geçer arabalar,bir gürültü,bir telaş

Bu yaşamak da nesi böyle derken

bulutlardan gelen martı konar omzuma;

kulağına eğilir yağmurdan haber isterim

Nereye yağacağını bilir o ve düşer aşağıya

Tutarım.

Gün bitmek üzere,ben hala düşteyim

Bir başka döngü,bir başka alem ama

Başka desek de aynı işte

Ya hüzün var ya mutluluk

Yok ikisinin arası,

Ya sessizlik ya çığlık

Yok ikisinin ortası,

Bir de başka bir ses,kimsenin duymadığı

Duyarım.

Gece olmuş lacivertten düşen,

Nasıl da güzel hava,yaz besbelli

Görmesem de biliyorum ordalar ateşböcekleri

Ay çıkmış yukarda bana gülümser,

Hatırla der ’’iyiler hep var ve hep de olacak’’

Kapatıp gözlerimi beklerim,

Sımsıkı sarılır bana

Ve O’nu görür gözlerim,

Gülümserim.

 (babama)